‘Wijkzorg als eigen winkel’

‘Wijkzorg als eigen winkel’

Het ziekenhuis, dáár wil ik werken! Dat dacht Kevin Dekker (24) tenminste. Maar eigenlijk vond hij het maar knap saai daar. “Een pomp aansluiten of de medisch specialist waarschuwen. Meer deed ik eigenlijk niet.” Met z’n mbo-v- en een hbo-v diploma op zak, kwam hij de wijkzorg Vitras op het spoor en ontdekte het verschil. “M’n vrienden begrepen er niets van: de wijkzorg! Wie wil dat nou!” Kevin maakte de overstap en wil niets anders meer. “Ik kan je vertellen, het werk is er tien keer veelzijdiger en spannender dan in het ziekenhuis. Ik werk in een wijkteam met 16 collega’s. Het noordoosten van Veenendaal is ons werkgebied. Samen hebben we de eindverantwoordelijkheid voor 60 cliënten. Welzijn en zorg in de breedste zin.”

Eigen winkel
“Dat team van ons in Veenendaal, dat voelt een beetje als een eigen winkel. We regelen alles zelf. Ook dingen als personeelszaken en de verantwoordelijkheid voor het budget. Van geld had ik eerst helemaal geen verstand, maar via een training van Vitras weet ik nu hoe ik met een budget om moet gaan. Ik deed ook een cursus waarin ik leerde hoe je een cliënt moet indiceren om daarna de juiste zorg te organiseren. Ook leerde ik hoe je een team moet managen.”

 

Viel best mee toch?
Kevin is een stevige jongen met een korte baard en fonkelende donkere ogen. Dat moet even wennen zijn voor oudere dames in Veenendaal die een vrouwelijke wijkverpleegkundige aan de deur verwachten? “Is waar, soms schrikken mensen in het begin even. Ik zeg dan altijd ‘Als u het niks vindt, met u het gewoon zeggen, dan kom ik niet meer bij u terug’. Maar dat is nog nooit gebeurd, want na een paar minuten is het ijs gebroken. Ik hou ervan om niet alleen over de lichamelijke klachten te praten. Ik wil ook weten wat mensen bezig houdt. Voor je het weet, is er een klik. ‘Viel best mee toch?’, zeg ik dan als ik na een eerste bezoek weer vertrek.”

 

Spotify aan bed
“Het is niet altijd even makkelijk. Wij doen ook zorg bij mensen die gaan sterven. Ik vind dat heel intieme zorg. Je bent lang bij mensen aanwezig, soms ook ’s nachts, je praat over hun leven. Over wat goed ging en wat niet. Of – zoals laatst – je zoekt samen met iemand die gaat overlijden op Spotify naar de muziek die hij het liefst bij z’n uitvaart hoort. Dát vertrouwen en dát contact, dat gaat veel verder dan in het ziekenhuis mogelijk is.”

 

De wijkagent en ik
Als wijkverpleegkundige moet je de wijk door en door kennen. Vitras hamert daar op. Kevin: ‘Wandel de wijk maar in, zeiden ze bij Vitras. Praat met mensen, onderzoek wie je straks allemaal in kunt schakelen als je dat nodig vindt. En dus ben ik met huisartsen gaan praten, met de bakker op de hoek, met de klaverjasclub, met de fysiotherapeut en met nog veel meer mensen. Ook met de wijkagent. Die was er eerst niet zo happig op om met een wijkverpleegkundige samen te werken. ‘Ik ga voor resultaat’ zei hij. Nou dat treft, ik ook namelijk. We zijn nu goede buurtcollega’s, de wijkagent en ik. Als een oude mevrouw een tijdje in haar eentje zit, zeg ik tegen hem ‘Joh wil jij ook eens even bij haar kijken’. Dat doet-ie dan en zo houden we het samen een beetje in de gaten.”

 

Fitness
“Als mensen horen wat ik doe, vragen ze zich af of dat niet vermoeiend is. Nou, ik krijg er juist energie van. Als ik thuiskom, ga ik eerst nog lekker een uurtje naar de fitness. Dit werk is de moeite waard, je krijgt er zóveel voor terug. Ik het iedereen aanraden. Wij zoeken nog collega’s. Kijk op onze website: www.vitras.nl of informeer via werkenbij@vitras.nl naar de mogelijkheden.”


Het complete artikel van Kevin lees je hier.


© MediVacature. De verstrekte informatie en/of de geplaatste vacatures op MediVacature zijn uitsluitend voor persoonlijk gebruik door werkzoekenden aan te wenden. Niet toegestaan is elke overname of verveelvoudiging en distributie, commercialisatie of exploitatie van de op MediVacature geplaatste informatie en/of vacatures. Software © CornGroup BV (17-10-2017 02:00:11)
Bottrap