“Dit is een verademing”

Mercedes van Ommeren is verpleegkundige. Ze werkt in Wolfheze (vlakbij Arnhem) in een kliniek met ernstige psychiatrische- en verslavingsproblematiek van IrisZorg. Verslavingszorg dus. Dat doet ze nu een half jaar en ze heeft het ontzettend naar haar zin. ‘Ik werkte eerst in de ouderenzorg. Dat was heel hard werken met niet zoveel contact met cliënten en collega’s. Wat dat betreft is deze kliniek van IrisZorg een verademing.’

“Je rent niet de hele dag van hot naar her. Je kunt je verdiepen in de mensen met wie je werkt.”

Drugs als uitweg
Voor een buitenstaander gaat verslavingszorg over mensen die een verslaving hebben. Dat klopt ook. Maar in de kliniek van IrisZorg gaat het om veel meer. Mercedes legt uit: ‘Er is bijna altijd nog meer aan de hand dan een verslaving alleen. En dat kan van alles zijn. Financiële problemen, geweld thuis, seksueel misbruik. En nog veel meer. Bovendien kunnen factoren als niet-aangeboren hersenletsel of een verstandelijke beperking een rol spelen. De drugsverslaving komt erbij zou je kunnen zeggen. Drugs zijn voor veel mensen een uitweg om te kunnen omgaan met hun problemen.’

Band opbouwen
Mercedes is in de kliniek niet zomaar een verpleegkundige, ze is ook van de sociotherapie. Dat wil zeggen: werken aan een veilige sfeer, zodat mensen zich geïnspireerd voelen om aan hun problemen te werken. ‘Ik deed na mijn opleiding tot verpleegkundige de opleidingen Maatschappelijke Zorg en Begeleider Specifieke Doelgroepen.’

‘Over begeleiden gesproken: in de kliniek begeleiden wij als medewerkers de cliënt ook echt. Je doet veel samen en je bouwt een band op. Je rent niet de hele dag van hot naar her. Je kunt je verdiepen in de mensen met wie je werkt. Je praat niet alleen met elkaar, je eet ook samen, je doet allerlei activiteiten, zoals tennis en volleybal. Je kunt hier echt iets voor iemand betekenen. Maar we lossen hier niet alles voor cliënten op.

“Dit werk is zoveel breder dan alleen verpleegkundige zorg. En dat merk je pas als je hier werkt.”

Mensen werken hier met onze steun aan zichzelf en krijgen zo weer grip op het leven. Niet altijd zijn ze na hun verblijf hier helemaal van de drugs af. We hebben nazorg-trajecten. Soms komen ze op de polikliniek terug. Dan is een opname niet meer nodig, maar is het wel zaak om regelmatig op de poli terug te komen.’

Bij alles wat ik doe, komen mijn verpleegkundige vaardigheden ook van pas. Gezondheidscontroles, medicatie, katheters plaatsen bij ketamine-verslaving bijvoorbeeld. Maar dit werk is zoveel breder dan alleen verpleegkundige zorg. En dat merk je pas als je hier werkt.’

Warm team
De verademing waar Mercedes het aan het begin van dit verhaal over had, zit wat haar betreft in de haarvaten van deze organisatie. ‘Bij IrisZorg werk je in een warm team. Dat merk je niet alleen op werkvloer. Ook vanuit ondersteunende dienst is er persoonlijke aandacht. Als je een opleiding wil volgen bijvoorbeeld bellen ze je op om te vragen wat je precies wilt en hoe ze je kunnen helpen. Ik vind die persoonlijke toets erg fijn.’

Mijn werk en dat van mijn collega’s kan er alleen maar leuker op worden. We zitten in Wolfheze nu nog in een oud complex. Maar we gaan verhuizen naar Nijmegen en daar is alles dan nieuw.’

Dit is een verhaal van IrisZorg uit het MediVacature carrièremagazine.