Samen vooruitgang boeken

Samen vooruitgang boeken

Jongeren met ernstige angst- en stemmingsklachten spelen graag een partijtje voetbal op het terrein van Parnassia Groep aan de Doctor van Welylaan in Den Haag. Of ze gaan lekker een stuk hardlopen. Dat doen ze namelijk regelmatig bij Youz. Zo heet het onderdeel van Parnassia Groep dat is gespecialiseerd in kinder- en jeugdpsychiatrie.

Youz kent vele afdelingen en locaties. Maar de gespreksgroep aan de Haagse Doctor van Welylaan is toch wel een verhaal apart. ‘We zijn er voor jongeren van 12 tot 23 jaar die bijzonder angstig zijn en die gebukt gaan onder niet goed beheersbare stemmingen,’ zegt sociotherapeut Ivo Grootscholten. Die jongeren praten hier als groep met elkaar. Ivo en collega sociotherapeut Mo Buhktari zijn twee mensen uit het team die de groep begeleiden. Al pratend proberen ze de diagnose te stellen. Eigenlijk begint met de groepsgesprekken ook meteen de behandeling. Ivo: ‘Deze jongeren hebben weinig plezier in het leven, komen tot weinig en leven vaak afgezonderd van het gezin. Praten met elkaar onder goede begeleiding leidt tot zelfinzicht en beweging. Het wordt minder donker in je hoofd.’

Pure acrobatiek
Maar met elkaar praten over jezelf is niet gemakkelijk. Mo: ‘Ze zijn vaak erg op zichzelf. Maar in de groep ontdekken ze dat ze niet de enige zijn die last hebben van angsten en van stemmingswisselingen. En dus raken ze al snel met elkaar aan de praat. Over zichzelf, hun klachten, over hun achtergrond en hun wensen. Mo en Ivo stimuleren die gesprekken en sturen bij als dat nodig is. Dat is eigenlijk pure acrobatiek. Je zit dan wel met een groep jongeren met ongeveer dezelfde problemen, maar iedere jongere is weer anders en in de problemen die hij of zij heeft, is de kwetsbaarheid groot. Dus iedereen binnen de boot én op de juiste golflengte houden en dan ook nog vooruitgang boeken, dat is nogal wat. Ivo: ‘Je moet doorvragen in die groepsgesprekken, maar ook weer niet teveel. Stimuleren mag, maar het is niet de bedoeling dat iemand dichtslaat. Tegelijkertijd is het goed als we al schakelend met de jongeren het tempo van denken en op elkaar reageren opvoeren. Dat we dus net iets sneller gaan dan de jongeren. Dat stimuleert, dan zijn we op de goede weg.’

“Natuurlijk werken we wel met kaders en structuur. Maar het grijze gebied rond die kaders is voor ons net zo interessant.”


Grijs gebied buiten de kaders

Mo: ‘Improviseren is superbelangrijk. Natuurlijk werken we wel met kaders en structuur. Maar het grijze gebied rond die kaders is voor ons net zo interessant.’

Dat speelveld buiten de kaders bepaalt ook een beetje het succes van deze groep. Dat weten ze bij Youz en dus laten ze Ivo, Mo en collega’s maar wat graag improviseren. Het team introduceerde hier de running therapy (hardlopen) als onderdeel van de behandeling. Mo: ‘We proberen steeds nieuwe dingen. Maar het moet wel allemaal goed doordacht zijn. Je moet de theorie achter een nieuw idee goed kunnen vertalen naar de praktijk.’

Spiraal omhoog buigen 
De jongeren die bij Ivo en Mo in de groep komen, zijn opvallend vaak gevoelige types. Ze doen het op zich best goed op school, maar doordat ze in de ban van angsten en onbeheersbare stemmingen komen, komen ze in een neerwaartse spiraal. In de Haagse gespreksgroep van Youz weten ze vaak die spiraal naar boven toe te buigen.

Ivo: ‘We hadden hier in de groep een meisje van 18. Ze werd al jaren op school gepest en had weinig aansluiting bij haar ouders. Ze raakte zo in de knoop dat ze op haar 17de stopte met naar school gaan. Daarna werd ze aangemeld bij hulpverleners. Maar de klachten werden alleen maar erger en gingen over in een depressie. Ze kwam daarna bij ons in de groep. Binnen een half jaar bloeide ze weer op. Het blijft ingewikkeld, maar het leven is wel hanteerbaar voor haar geworden. Ze doet nu een kunstopleiding. Van haar, maar ook van anderen krijgen we af en toe app-jes dat het goed met ze gaat.’

”Iedereen binnen de boot én op de juiste golflengte houden en dan ook nog vooruitgang boeken, dat is nogal wat.”


Huisbezoeken

Mo en Ivo doen trouwens ook huisbezoeken. Dat is handig als het voor een jongere nog een brug te ver is om aan te sluiten bij de groep op de Doctor van Welylaan. Mo: ‘We hadden een jongen die altijd thuis bleef. Ik ben met hem gaan praten. Eerst een paar keer in de deuropening. Daarna liepen we al pratend met elkaar een blokje om het huis en zo steeds verder. Daarna kwam hij hier op de groep. Hij gaat nu weer naar school en heeft ook werk gevonden.’

Dit is een artikel van Parnassia Groep uit het MediVacature carrièremagazine.

Wil jij meer weten over werken bij Parnassia Groep? Bekijk de organisatiepagina of de vacatures van Parnassia Groep.