Van auto's naar mensen begeleiden

Van auto's naar mensen begeleiden

Die omslag kwam niet zomaar uit de lucht vallen. ,,M’n moeder is een paar jaar geleden overleden. Samen met mijn vader was ik mantelzorger voor haar. Ik vond dat heel fijn om te doen. Dit had zoveel meer dan auto’s spuiten. Dat deed ik op de automatische piloot. Mantelzorg deed ik met mijn hart.’’ Hij deed een opleiding voor pedagogisch medewerker in de jeugdzorg, liep stage bij zorgboerderij Bruintjes en deed zijn eerste praktijkervaring op bij Amsta. Daarna werkte hij korte tijd bij het Leger des Heils en kwam toen bij Abrona. En daar hééft hij het toch naar z’n zin!

Een kick als het klikt
,,Ik kom bij cliënten thuis die hulp nodig hebben. Ambulante zorg dus. Meestal zijn het mensen met een lichtverstandelijke beperking. Ik ga met ze praten en samen bepalen we hoe ik zo iemand het beste kan ondersteunen. Bij de een is een compleet dagprogramma nodig. Bij de ander hoeft er niet veel meer te gebeuren dan het herstellen van de sociale contacten. Dan kan zo’n man of vrouw weer verder en zijn of haar zelfstandige leven behouden.’’

,,De mensen die ik bijsta, konden een paar jaar terug gewoon binnen een zorgorganisatie worden geholpen. Maar door de Wet maatschappelijke ondersteuning moeten mensen bij voorkeur zelfstandig thuis wonen. Dat gaat niet altijd even goed. En dan komen mijn collega’s en ik in actie.’’

,,De hulpvragen zijn heel erg breed, van contact leggen en een kletspraatje tot helpen met de financiën en het huis op orde brengen. Het is meestal een kwestie van stabiliseren en meer structuur brengen in iemands leven. Het begint met luisteren. Echt luisteren naar wat iemand beweegt. En vooral niet te snel oordelen. Het is de kunst om iemand méé te krijgen. De eerste paar bezoeken zijn vooral bedoeld om vertrouwen te winnen. Daarna gaan we pas aan de slag. Meestal klikt het. Heel soms niet. Als iemand een zorgmijder is, blijven we toch aanhouden en motiveren. Je geeft iemand handvatten, maar als hij of zij daar geen gebruik van wil maken, kan ik weinig doen. Maar de meeste mensen zijn voor rede vatbaar. Het geeft iedere keer weer een kick als het klikt.’’

Fitness
Tom komt in zijn werk regelmatig heftige situaties tegen. Neemt hij geen problemen van zijn werk mee naar huis? ,,Nee ik kan het goed van mij afzetten. We werken in een team van acht personen, hebben regelmatig contact en kunnen bij elkaar terecht. Wat misschien ook wel scheelt is dat ik drie keer in de week ga fitnessen. En elke maand ga ik met m’n vrouw naar een mooi concert toe. Verder heb ik vrienden en familie die in de zorg werken. Daardoor kan ik over m’n werk praten.’’

“Door de mantelzorg voor mijn moeder besefte ik hoe je door zorg en aandacht voor een ander van waarde kan zijn.’’


‘Dat nooit meer’
Tom heeft z’n draai bij Abrona gevonden. ,,Ik houd van de vrijheid en het vertrouwen dat ik van Abrona krijg. Ik wil me hier graag nog verder ontwikkelen. Het coachen van mensen is mijn ambitie. Maar voorlopig wil ik mensen thuis begeleiden. Ik heb alle vrijheid. Ik werk 32 uur in de week, maar bepaal zelf wanneer ik dat doe.’’

Denkt hij nog wel eens aan z’n autoschadeperiode? ,,Jazeker, en dan denk ik: ‘dat nooit meer!’ Door de mantelzorg voor mijn moeder besefte ik hoe je door zorg en aandacht voor een ander van waarde kan zijn.’’

Dit is een artikel van Abrona uit het MediVacature carrièremagazine.

Wil jij meer weten over werken bij Abrona? Bekijk de organisatiepagina of bekijk de vacatures.