Tussen archeologie en suddervlees

Tussen archeologie en suddervlees

De sfeermakers van Sint Jacob

Even wennen
Leerling-verzorgende Nick Houweling werkt niet in een restaurant, maar bij zorgorganisatie Sint Jacob in Haarlem. Daar werken ze voor ouderen die niet meer op zichzelf kunnen wonen.
Nick zit sinds een paar maanden bij Sint Jacob. ,,Lekker kleinschalig met oprechte aandacht voor demente bewoners. Ik moest wel even wennen aan de stemmingswisselingen van de bewoners hier. Het ene moment is iemand vrolijk en vlak daarna slaat het verdriet toe. Bij Sint Jacob heb ik geleerd hoe je het beste met dit soort gedragsveranderingen om kunt gaan. Ik krijg veel steun van een leercoach. Ik hou van de afwisseling in dit werk.’’

"Lekker kleinschalig met oprechte aandacht voor demente bewonders. Ik moest wel even wennen aan de stemmingswisselingen van de bewoners hier."


Spannende expedities

Heeft hij dit werk altijd gewild? ,,Niet echt. Als kind wilde ik archeoloog worden. Of bioloog. We hadden thuis een encyclopedie. Daar bladerde ik dan in en dan las ik over spannende opgravingen en expedities. Maar de zorg paste toch meer bij me. Ik houd van gezelligheid. Ik neem af en toe m’n gitaar mee naar m’n werk. Dan speel ik liedjes aan de huiskamertafel. Dat kan verrassende effecten hebben. Er woont hier een meneer die nooit praat. Toen ik pas een ouderwets liedje op m’n gitaar tokkelde, riep hij ineens: ‘Hé dat ken ik, dat is van Johnny Jordaan!’’


Ga nou eens even zitten

Manoeska Troost is verzorgende IG bij Sint Jacob. Zij wilde vroeger geen archeoloog worden. De dierentuin zag ze veel meer zitten. ,,Dierenverzorger in de dierentuin. Bij de leeuwen graag. Werken met ouderen zag ik echt niet zitten. Grappig hè hoe een mens kan veranderen. Want later wilde ik alleen maar in de zorg werken. Ik werkte eerst in de thuiszorg. Dat werd een tegenvaller. Het stoorde me.

"Steeds meer dat er nauwelijks tijd voor de mensen was. Alles moest binnen een paar minuten gebeuren.’’


Via een detacheringbureau kwam ze bij Sint Jacob. Ze vond het een heel verschil. ,,Het is hier huiselijk. Ik voel me welkom. Daar word ik vrolijk van. Zo ben ik ook. En die vrolijkheid voelen de bewoners aan. Maar soms is het ook flink aanpoten hoor. Maar er is altijd wel een bewoner die dan zegt: ‘Ga nou ’s even zitten, heb je zelf al gegeten, zou je dat anders niet eerst eens even doen?’’


Supermarkt voor cursussen

Manoeska en Nick vinden dat ze nog flink kunnen groeien binnen Sint Jacob. Manoeska: ,,We hebben hier een soort van interne school. Groeiportaal heet dat. Je doet er bijvoorbeeld een cursus BHV voor als je in de toekomst nachtdiensten gaat draaien. Of een cursus voorbehouden handelingen. Er is veel mogelijk via Groeiportaal. Nu ik er over nadenk, Groeiportaal is geen school, het is een supermarkt voor cursussen of trainingen waar je kunt kiezen wat het best past bij jouw ontwikkeling.’’

"Het is hier huiselijk. Ik voel me welkom. Daar word ik vrolij van. Zo ben ik ook."


Scherp blijven

Nick heeft nog geen gebruik gemaakt van Groeiportaal. Hij is nog maar net bij Sint Jacob aan de slag. Er is wel iets anders dat hem is opgevallen. ,,Wat ik hier ook goed geregeld vind, is de overdracht. Twee keer per dag zoeken we elkaar op en nemen we alle bijzonderheden van de bewoners door. Daar zijn we heel precies in. Het fijne is dat je helemaal bij bent als je met je dienst begint. En in het teamoverleg bespreken we altijd wat er beter kan op het werk. Op die manier blijf je scherp.’’


Dit is een artikel van Stichting Sint Jacob uit het MediVacature carrièremagazine.