Survivallen in de modder

Survivallen in de modder

Abrona is een organisatie voor ondersteuning aan mensen met een verstandelijke beperking. Maar beperkingen en problemen staan het geluk voor werknemers en cliënten niet in de weg! Teamleider Stijn Harbers kwam met een aanpak die écht het verschil maakt. Hij zegt: “Bij Abrona heb je de mogelijkheid om voor jezelf en voor bewoners van elke dag een feestje te maken.’’ Lees hoe Stijn zijn collega’s en cliënten verleidde tot kamperen in het bos en tot een race door de modder.


Lastig om zelf te ondernemen

Stijn Harbers: “Ik begon mijn loopbaan als begeleider van mensen met een verstandelijke beperking. Elke dag probeerde ik er wat moois van te maken. In de zomer kanoën, abseilen, een kampvuur maken, en dan samen met de brandweer om tien uur ’s avonds een slotbijeenkomst om het vuur te doven. Toen ik bij Abrona leidinggevende werd op locatie Hofstede Ruwinkel, dacht ik: dát wil ik ook voor de 24 mensen met een beperking die hier wonen. De locatie is geweldig: een verbouwde woonboerderij met een groot erf in het boerenveld net buiten Scherpenzeel. Mogelijkheden genoeg dus."

 

“Samen brandnetels wegsnoeien. Hangmatten maken. Kampvuurplaatsen maken. En daar vervolgens koken, eten en slapen.”


Het enthousiasme van Stijn sloeg niet meteen over. "In mijn eerste weken gaf ik een presentatie over wat je allemaal samen met cliënten kunt doen. Ik stimuleerde medewerkers om samen met cliënten op pad te gaan naar andere zorginstellingen en locaties. Ideeën opdoen, en kijken hoe we dat zonder kosten op onze eigen locaties konden doen: dat was het idee. Maar medewerkers vonden het heel lastig om zelf te ondernemen. In het eerste jaar veranderde er dus niet veel.”

Hangmatten en kampvuurplaatsen
“De ommekeer kwam toen een begeleider terugkwam van een wandeltrektocht door Noorwegen. Toen hij dat op de woonboerderij vertelde, riep één van de bewoners: ‘Dat wil ik ook wel!’ En binnen de kortste keren gingen begeleiders en bewoners samen kamperen op het terrein. Samen brandnetels wegsnoeien. Hangmatten maken. Kampvuurplaatsen maken. En daar vervolgens koken, eten en slapen.”

Daarna besloot een medewerker werkkleding aan te schaffen voor in het bos. Ze vond het belangrijk dat de bewoners passende kleding hadden. En veiligheid was ook belangrijk. De begeleiders hadden zelf een kostenplaatje gemaakt voor bosschoenen, broeken, thermoshirts en waterdichte jacks. De cliënten zagen eruit als echte boswachters.
Stijn: "Toen de rekening kwam, bleek die hoger dan verwacht. Toch heb ik ‘m goedgekeurd. Het kwartje viel: medewerkers merkten dat ze niet op fouten worden afgerekend."


Race door de modder
Daarna kwamen er al snel meer initiatieven. “Eén van de medewerkers wilde met cliënten meedoen met de mudrun in Amersfoort, een obstakelrace door de modder. Helaas werd dat evenement afgelast. Gaf niks, want toen organiseerden begeleiders en cliënten gewoon een mudrun op ons eigen terrein. Modder hadden we toch al op ons terrein. Iedereen deed mee met de voorbereidingen. De één dacht mee over hindernissen. De ander zorgde voor de parcours-linten. En weer iemand anders kon een trekkerband rollen. In totaal liepen een stuk of vijftig cliënten, medewerkers, familieleden en vrienden mee met onze allereerste mudrun. Dit kan wel eens de grootste activiteit van Abrona worden."

 

“In totaal liepen een stuk of vijftig cliënten, medewerkers, familieleden en vrienden mee met onze allereerste mudrun.”


Nauwelijks incidenten meer

Bewoners en begeleiders kamperen nu regelmatig in het bos. Echt survivallen is het inmiddels geworden. Zelfs in de winter gaan ze één keer per maand los in de natuur. Stijn: "We werken op dit moment aan een opleiding voor cliënten. Hierdoor kunnen ze cliënten van andere locaties alles leren over kamperen. Hoe maak je zelf een hutje? Hoe maak je veilig vuur, hoe ga je veilig om met messen. Dat soort dingen."

De nieuwe aanpak kreeg zelfs een onderscheiding. ,,We hebben er een prijs voor innovatie in de gehandicaptenzorg mee gewonnen. Voor ons is dit de bevestiging dat we de juiste keuzes in onze aanpak maken. Separeercellen zijn niet meer nodig. De hekken om het terrein zijn weg. Het aantal incidenten op de groep is gedaald van meerdere per dag naar ongeveer één per maand. Het initiatief om het leven elke dag leuker te maken, ligt nu helemaal bij bewoners en medewerkers zelf. We nemen bewoners serieus, en vragen: wat wil jij? Dát contactmoment, dat is waar Abrona voor staat.”


Lees het gehele artikel uit het MediVacature carrièremagazine op de organisatiepagina van Abrona.