Diversiteit blijft motiveren

Diversiteit blijft motiveren

'Bijzonder dat ik deze kwetsbare mensen mag ondersteunen'

Meewerken aan het herstel van mensen met een psychische kwetsbaarheid: dat is waar de Stichting Anton Constandse voor staat. Sociaal psychiatrisch ondersteuner (spo) Margo Brand doet dat bij Kadans, de beschermende woonvorm voor jongeren. En Jeroen Laan, ook spo, fietst als ambulante medewerker dagelijks door Den Haag om cliënten thuis te bezoeken.

Met passie en gevoel spreken Margo Brand en Jeroen Laan over ‘hun’ cliënten. Margo werkt op de kop af 22 jaar bij Kadans. Al zo’n 25 jaar vinden jongeren hier tijdelijk een veilige woonvorm vanwaaruit zij werken aan herstel en een zelfstandiger leven. ‘Dat ik hier al zo lang werk, wil wel wat zeggen. Ook na 22 jaar vind ik het nog altijd heel bijzonder dat ik deze kwetsbare jongeren mag ondersteunen. Van verveling en routine is geen sprake: geen dag is hetzelfde. En de jongeren zijn natuurlijk ook allemaal anders, ze weten me na al die tijd nog regelmatig te verrassen.’


Grote diversiteit

Jeroen Laan werkte eerder op De Valk, een beschermende woonvorm voor jongeren met autisme. Na een intermezzo van tweeënhalf jaar als vrijwilliger op Bali, waar hij verstandelijk gehandicapten begeleidde, keerde hij terug naar de Stichting Anton Constandse, waar hij sinds drie jaar ambulante medewerker is. ‘Werken bij de stichting heeft als pluspunt dat je kunt switchen van werkeenheid, van beschermd wonen naar ambulant bijvoorbeeld.’

 

“De jongeren zijn natuurlijk ook allemaal anders, ze weten me na al die tijd nog steeds te verrassen.”


Bij zijn ambulante werkeenheid voelt Jeroen zich als een vis in het water: ‘De cliënt heeft meer de regie, bepaalt het tempo. Ondersteunen van de mensen thuis brengt voor mij met zich mee dat ik beter kan inspelen op de behoeften van de cliënten.’ Jeroen zit in een klein kantoortje aan het Carry van Bruggenhof. Hij deelt het met dertien collega’s. ‘Het is klein ja, maar het grootste deel van de tijd zijn we toch op pad in de stad. En dat vind ik een ander voordeel van mijn werk: de enorme diversiteit aan cliënten die ik ontmoet. Dat varieert van de jongere met ADD die alleen wat hulp nodig heeft bij zijn administratie tot een oudere heroïneverslaafde met HIV, die naast autisme ook lijdt aan Korsakov en daardoor juist veel ondersteuning nodig heeft.’

 

“Ondersteunen van de mensen thuis brengt voor mij met zich mee dat ik beter kan inspelen op de behoeften van de cliënten.”


Vooruit helpen
Margo en Jeroen zijn beiden sociaal psychiatrisch ondersteuner. Voor deze functie hebben zij een post-hbo-opleiding gevolgd. Zij hebben meer verantwoordelijkheden dan de sociaal psychiatrisch medewerkers die vaak op mbo-niveau functioneren, maar in de praktijk runnen alle medewerkers gezamenlijk een werkeenheid, op basis van onderlinge afspraken. ‘Goede afspraken zijn een must’, zegt Margo. ‘We werken hier met 26 jongeren, verspreid over acht eengezinswoningen in de straat. De afgelopen jaren hebben we gezien dat jongeren met zwaardere problematiek binnenkomen. Dat is een gevolg van afbouw van bedden in de ggz. Veel van deze jongeren hebben nare dingen meegemaakt, hebben last van posttraumatische stress. Je ziet ze dan op alle fronten vastlopen.’ Om hen vooruit te helpen, is het zaak dat alle medewerkers goed op de hoogte zijn en gezamenlijk kiezen voor de beste benadering.


Capaciteiten
Zelfstandig denken, betrokken zijn, creatief kunnen inspelen op de behoeften van de cliënten, kennis hebben van de verschillende psychiatrische diagnosen: het zijn enkele van de capaciteiten die nodig zijn om het werk met mensen die kampen met ernstige psychische aandoeningen aan te kunnen. Tegelijkertijd is het een uiterst boeiende werkomgeving. In de woorden van Margo: ‘Het gaat om het directe contact, de gesprekken, het samen maken van plannen en iemand stappen zien maken in zijn of haar ontwikkeling, hoe klein soms ook. Die aspecten van het werk weten mij ook na ruim 22 jaar enorm te motiveren.’


Lees het volledige artikel op de organisatiepagina van Stichting Anton Constandse.